กลุ่มสาระกาารงานอาชีพและเทคโนโลยี

ประวัติความเป็นมาของกลุ่มสาระการเรียนรู้

กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี เป็นผลมาจากการปฏิรูปการศึกษาตามพระราชบัญญัติการศึกษา พุทธศักราช ๒๕๔๒   และหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช ๒๕๔๔ ด้วยการรวมวิชาพื้นฐานวิชาอาชีพ ๔ หมวดวิชา
เดิมที จัดตั้งขึ้นเป็นแผนกพาณิชยกรรม ตามแผนการศึกษาแห่งชาติ พุทธศักราช ๒๕๒๐และหลักสูตรมัธยมศึกษาตอนปลาย พุทธศักราช ๒๕๒๔ ของกระทรวงศึกษาธิการ ซึ่งหลักสูตรนี้ได้พัฒนาโดยอาศัยข้อมูลจากการใช้หลักสูตรมัธยมศึกษาตอนปลาย พุทธศักราช ๒๕๐๓ และฉบับพุทธศักราช ๒๕๑๘ แล้วต่อมาเปลี่ยนเป็นหมวดวิชาพาณิชยกรรม ในที่สุด หมวดวิชาพาณิชยกรรมจึงมีวิวัฒนาการมาจากผลของการพัฒนาการเรียนการสอน ตามหลักสูตรดังกล่าว

วัตถุประสงค์ของหลักสูตร

๑.  เพื่อเป็นพื้นฐานสำหรับเลือกวิชาอาชีพจากหลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพ พุทธศักราช ๒๕๒๔
๒.  เพื่อให้มีความรู้ ความเข้าใจ ในหลักการของวิชาอาชีพพอที่จะนำไปปรับปรุงการดำรงชีวิต
วัตถุประสงค์(เดิม)

  1. เพื่อฝึกให้นักเรียนเกิดอุปนิสัยรักการทำงาน
  2. เพื่อให้สามารถปฏิบัติงานได้อย่างมีความเข้าใจในงานและอย่างมีประสิทธิภาพ
  3. เพื่อเป็นพื้นฐานสำหรับวิชาอาชีพ
  4. เพื่อสำรวจความสนใจในอาชีพ และสร้างเสริมทักษะการประกอบอาชีพอันควรแก่วัย
  5. เพื่อให้มีความรู้ความเข้าใจในหลักของวิชาอาชีพพอที่จะนำไปปรับปรุงการดำรงชีวิต
  6. เพื่อให้มีความรู้ความสามารถและทักษะในอาชีพเพียงพอที่จะเป็นผู้ผลิต ผู้บริโภคและผู้ให้บริการ และร่วมมือในการประกอบกิจการและธุรกิจ
  7. เพื่อให้รู้จักนำความรู้ ความสามารถในสาขาต่าง ๆ มาส่งเสริมซึ่งกันและกัน และให้รู้ช่องทางที่จะไปริเริ่มและประกอบอาชีพได้ดี
    งานวิชาการ

พ.ศ.๒๕๒๐ กระทรวงศึกษาธิการเปลี่ยนแปลงหลักสูตรวิชาศิลปะ-คหกรรมศาสตร์เป็นทั้งวิชา บังคับและวิชาเลือกเสรี มีเนื้อหาวิชาที่เรียนแล้วสามารถนำไปเป็นวิชาชีพได้ เช่น อาหารและโภชนาการ  ผ้าและการตัดเย็บ  เย็บปักถักร้อย  เขียนแบบ  ศิลปะไทย  งานไม้  เป็นต้น พ.ศ.๒๕๒๒ แผนกเคหศาสตร์ ได้ใช้หลักสูตรใหม่ของกระทรวงศึกษาธิการ ทั้งระดับชั้น
มัธยมศึกษาตอนต้นและชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย และเปลี่ยนชื่อแผนกฯ เป็น คหกรรมศาสตร์
วิชาการทางคหกรรมศาสตร์ เป็นวิชาที่หลักสูตรจัดเข้าเป็นวิชาการงาน ซึ่งแบ่งออกเป็นวิชาการดูแลรักษาบ้าน วิชาอาหารและโภชนาการ วิชาผ้าและการตัดเย็บเสื้อผ้า ซึ่งต้องเรียนในชั้นมัธยมปีที่ ๑ ถึงชั้นมัธยมปีที่ ๓  นอกจากนั้นก็เป็นวิชาเลือกเสรีทางคหกรรม ซึ่งนักเรียนมีสิทธิเลือกเรียนได้ตลอด   นอกจากนั้นจะมีวิชาในกลุ่มวิชาพื้นฐานวิชาอาชีพอีก ๘ รายวิชาซึ่งนักเรียนจะต้องเรียนในชั้น ม.๔ – ม.๖
หลักสูตรใหม่ที่นักเรียนจะต้องเข้ากลุ่มกับโรงเรียนต่าง ๆ ด้วย  ซึ่งโรงเรียนฯ ได้รับเลือกเป็นประธานกลุ่มคหกรรม ม.ปลาย ๒ สมัย (๔ ปี)
พ.ศ.๒๕๒๔ หลักสูตรใหม่ของกระทรวงศึกษาธิการ ได้กำหนดให้หมวดวิชาคหกรรมศาสตร์ มีสาขาวิชาเพิ่มขึ้นตามที่เปิดสอนในปัจจุบัน  (ต่อมาเรียกหมวดวิชาคหกรรม)
พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ.๒๕๔๒  และหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน พ.ศ.๒๕๔๔  ได้กำหนดให้หมวดวิชาคหกรรมมีฐานะเป็นกลุ่มงานหนึ่งในกลุ่มสาระการเรียนรู้ การงานอาชีพและเทคโนโลยี  ในฝ่ายวิชาการ
งานบริการ

  1. งานจัดเลี้ยงของโรงเรียน ทุกโอกาส
  2. จัดการบริการอาหารกลางวันและเครื่องดื่มให้แก่นักเรียน โดยจัดรายการอาหารร่วมกับคณะกรรมการนักเรียน
  3. จัดอาหารให้อาจารย์, นักเรียน ที่ไปทัศนศึกษา
  4. ร่วมจัดงานในพิธีต่าง ๆ ของโรงเรียน
  5. ให้คำปรึกษาแก่อาจารย์ นักเรียนและนิสิตในเรื่องงานพิธี ตลอดจนการจัดงานเลี้ยง
  6. จัดให้นักเรียนและนิสิตได้ยืมอุปกรณ์ต่าง ๆ
  7. จัดงานเลี้ยงให้แก่หมวดวิชาต่าง ๆ ในการประชุมกลุ่ม

กิจกรรม   ได้แก่การทำงานที่เป็นภาคปฏิบัติของทุกสาขาวิชาที่เรียนในวิชาการงานของแผนกคหกรรมและกิจกรรมชุมนุมคหกรรมศาสตร์ ในคณะกรรมการนักเรียน

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s